Na een kort welkomstwoord van Laura Posch, zij nam even deze taak waar voor Piet Roels, nam hij de sprekersrol over om die niet meer af te staan tot het dankwoordje aan het eind.
Een triple rol vervulde hij deze avond, natuurlijk blijft hij de voorzitter, maar vanavond ook gastspreker en … meesterverteller.

Volgens velen had deze avond een hoog, ouderwets, verjaardag gehalte waar onze favoriete oom de ene anekdote na de andere vertelde en het gezelschap moeiteloos voerde langs en soms door “de dingen die voorbij zijn”.

Geweldig gedoseerd waren de verhalen over kippenboeren, eierboeren, groenteboeren,  melkboeren, visboeren, kolenboeren enz. enz, kortom ieder die vroeger langs de deur zijn kostje zocht. Tegen negen reeds zaten onze gasten aan de koffie/thee of iets anders zich de prachtige plaatjes en eigen verhalen voor de geest te halen.

Onze vrijwilligers uit het depot hadden deze avond fantastisch omlijst met een mini tentoonstelling “Nering”

Na de pauze een langere, het King pepermuntje werd wel iets overschreden, tocht langs de voormalige winkeltjes in “groot” Oostzaan van de Oostzanerdijk tot aan de Stationsstraat met een uitstapje naar de Kerkstraat. Geweldig zijn altijd de reacties uit de zaal bij het verschijnen van een nieuw plaatje met een hoge herkenningsgraad.
“Kent u deze nog” in de praktijk en met een weldadig geroezemoes beloond.

Blije gezichten en vele uitingen van waardering later kijkt de oudheidkamer terug op een zeer geslaagde avond met dank aan Piet die de verhalen schijnbaar moeiteloos aan elkaar reeg.

Dingen die voorbij gingen

In de Kolkvitrine voornamelijk hoofddeksels.
Van kanten hullen (1850)  en mitaines, wollen kapers,
een boeren hoedje (suikerskeppie), hoge zijden hoed, tot hoeden en pet uit de  dertiger en vijftiger jaren. Ook nog een “vosje”.

Dit keer in de Grote Kerk, gelegen aan de Kerkbuurt te Oostzaan.

Aanvang: 20.00 uur. Donateurs van de Oudheidkamer hebben gratis toegang; voor niet-donateurs geldt een toegangsprijs van € 3,- p.p. De zaal is open vanaf 19.30 uur.

Deze donateursavond staat geheel in het teken van “dingen die je niet meer ziet”.

Mensen in beroepen die binnen het straatbeeld van de zestiger jaren nog heel normaal waren, maar nu al lang niet meer bestaan. Want wie krijgt er, bijvoorbeeld, nog een visboer door de straat, of een kolenboer die het kolenhok voor de winter komt bijvullen?

Zoals gebruikelijk, bestaat ook deze donateursavond uit twee gedeelten.

Vanaf 20.00 uur:

Uit de grote hoeveelheid foto’s die de Oudheidkamer Oostzaan inmiddels bezit is een compilatie samengesteld van (bijna) verdwenen beroepen en bedrijfjes. Piet Roels verzorgt deze avond een presentatie rond dit onderwerp, uiteraard gelardeerd met de nodige verhalen en anekdotes.

Vanaf 21.00 uur:

Na de pauze zijn de “verdwenen Oostzaanse winkeltjes” aan de beurt.

Natuurlijk kunnen ze niet allemaal aan bod komen, daarvoor waren er destijds te veel.

Maar op deze donateursavond worden er een aantal uitgelicht en voor het voetlicht getrokken. Zowel de winkeltjes zelf als de mensen die daar werkten, laat Piet Roels voor u herleven.

Uiteraard is er na afloop, onder het genot van een kopje koffie of een andere versnapering, weer tijd en gelegenheid om herinneringen op te halen en verhalen uit te wisselen.

Voor diegenen die wat slecht ter been zijn, verzorgt de Oostzaanse Belbus ook dit keer het vervoer. Diegenen die op deze avond van het vervoer met de Belbus gebruik willen maken, dienen daartoe zelf contact op te nemen met de Belbus (tel. 075 – 684 5660 op werkdagen tussen 09.00 uur en 12.00 uur). Wel graag even aangeven dat het gaat om de donateursavond van de Oudheidkamer.

Meer weten over de Stichting Oudheidkamer Oostzaan?

Kom dan eens gezellig langs tijdens de wekelijkse dinsdagse inloopmiddagen op Leliestraat 1 in Oostzaan (tel. 075 – 614 1532). Of surf naar www.oudheidkameroostzaan.nl

De donateurs van de Oudheidkamer krijgen deze Jol omstreeks 28 oktober a.s. in de bus. Uiteraard is ook deze speciale Jol weer, hoewel in beperkte oplage, vanaf maandag 31 oktober a.s. via de vrije verkoop verkrijgbaar via de firma Top-1-Toys, Zuideinde 77 in Oostzaan. De kosten bedragen € 3,95 per stuk.

Meer weten over de Stichting Oudheidkamer Oostzaan, kom dan eens gezellig langs tijdens de wekelijkse dinsdagse inloopmiddagen op Leliestraat 1 in Oostzaan (tel. 075 – 614 1532).

Of surf naar www.oudheidkameroostzaan.nl

Ineke van Berge "aan het werk", zij deed de hele presentatie

Het werd een hele leuke presentatie door Ineke van Berge, kundig vrijwilligster bij de actieve textielgroep van de Oudheidkamer Oostzaan.
Aan de hand van foto’s van Oostzaners werden de overeenkomsten getoond van hun kleding met die van de modeprenten van die tijd.
Erg leuk. 

Er werden ook mensen van de foto’s door het publiek herkend.
Het publiek toonde veel belangstelling, het werd daardoor een heel gezellige en leerzame middag voor ons en het publiek.

Wat anderen van deze dag vonden: 50+

‘s-Morgens gaat mevr. Denie Kasan, account manager van My Heritage Nederland in op de sociale genealogische netwerksite My Heritage en het genealogische computerprogramma Family Tree Builder.
De middag lezing wordt verzorgd door notaris mr. A.H.G. Verouden. Hij zal het hebben over ‘de Valkuil der Namen’.

My Heritage
MyHeritage is een sociaal netwerk en genealogiewebsite gericht op families. De site die in 2003 werd opgezet heeft ruim 30 miljoen gebruikers en is beschikbaar in 34 talen, waaronder het Nederlands. De site draait om de familiestamboom en de mogelijkheid voor leden om hun familiegeschiedenis te onderzoeken maar is ook een platform om contact met familie te houden en op de hoogte te blijven van familie-evenementen zoals huwelijken, verjaardagen en geboortes. Binnen zes jaar groeide het bedrijf uit tot een internet-gemeenschap van 31 miljoen leden, met zo’n 320 miljoen profielen online. Er staan ruim 6 miljoen stambomen op de site.

Family Tree Builder
Family Tree Builder (FTB) is een computerprogramma waarmee gebruikers hun stamboom kunnen bouwen. In het programma kunnen gebruikers geboortes, overlijdens, huwelijken en andere data invoeren; notities over waar hun voorouders leefden, hun beroep, hobby’s en interesses en afbeeldingen van hun voorouders. Het programma biedt ook de optie om grafieken te maken die weergeven hoe familieleden verwant zijn.

Valkuil der Naamsverandering
Vroeger of later maken we het allemaal wel een keer mee. Het genealogisch onderzoek loopt vast omdat we de familienaam, waarnaar we op zoek zijn, niet meer tegenkomen in de diverse bronnen waarin we zoeken. Het kan zijn dat we bij ons onderzoek bronnen over het hoofd zien. Het kan ook zijn dat de familienaam eerst vanaf een zekere tijd in gebruik is genomen. Vòòr die tijd ben je dan op zogenaamde patroniemen aangewezen. Dat is dan vaak erg lastig zoeken. Maar dikwijls ook is de oorzaak gelegen in het feit dat er een naamsverandering heeft plaatsgevonden. Stamboomonderzoeker moeten zich realiseren dat vòòr 1811 iemand, in verschillende bronnen in dezelfde plaats, onder verschillende namen kan voorkomen. Soms wordt er een alias vermeld en komen we vanzelf weer op het goede spoor. Maar als dit ontbreekt wordt het toch weer moeilijk.

   Het revisieverzoek van Willem Visser die destijds wegens moord tot 20 jaren gevangenisstraf werd veroordeeld roept weer herinneringen te binnen aan deze afschuwelijke zaak die zooveel beroering in den lande verwekte, lezen wij in „De Telegraaf”.

Dit is de aanhef van een krantenartikel dat op 30 november 1932 verscheen in De Sumatra Post, een Nederlandstalige krant die in de periode 1889-1942 verscheen in Medan, voormalig Nederlands Indië, inmiddels Indonesië. Na 13 jaar rakelen de couranten deze zaak nog een flink op en wel tot in de uiterste uiteinden van ons koninkrijk, het mag dan ook wel een van de afschuwelijkste moorden in onze contreien genoemd worden.

   Op 13 Mei 1919 stond in het politierapport dit eene simple zinnetje: Een bankinstelling aan de Heerengracht is opgelicht voor een bedrag van f 760.
   Op 13 Mei verscheen een oproeping van de politie, waarin de politie van het bureau Muiderpoort verzocht bekend gemaakt te worden met de verblijfplaats van Dirk van Leeuwen, oud 13 jaren, kantoorbediende, die op 10 Mei zijn kantoor aan den Nieuwezijds Voorburgwal had verlaten en sindsdien spoorloos verdwenen was.
   Deze mededeelingen vormden de ouverture van het drama. Het onderzoek werd opgedragen aan commissaris A. Heeroma, chef van het bureau Sint Pietershal, een zeer scherpzinnig speurder, die draad voor daad de afschuwelijke gebeurtenissen ontrafelde. In den beginne zag de politie zich door tal van moeilijkheden omringd. Het was bijna niet aan te nemen dat er schurken waren geweest, die om een bedrag van f 760 in handen te krijgen een jongen hadden gedood. Men dacht dat het knaapje Van Leeuwen wel weer ergens zou op duiken. Dat gebeurde niet en op 16 Mei werd het lijkje uit het Oostzanergat opgevischt.
Het Oostzanergat, waar de moord plaatsvond. Bij het kruis is waar de moordenaar Visser, de jonge Dirk van Leeuwen onder water hield 

   In den avond van 16 Mei is naar het bureau Warmoesstraat overgebracht het lijkje van den 13 jarigen Dirk van Leeuwen. De knaap, wonende in de Vrolikstraat, was reeds enkele malen door de politie als vermist gesignaleerd, alle nasporingen waren echter tevergeefs. Gisteravond is het aan het einde van den Noordelijken IJpolder in het z.g. Oostzanergat opgehaald, eerst naar de Warmoesstraat en vandaar naar de drenkelingenbarak op de oude Westerbegraafplaats overgebracht. 

Het Oostzanergat was een onderdeel van Zijkanaal I

   Hedennamiddag achtte de politie van het bureau Singel noodzakelijk, dat er gerechtelijk beslag op werd gelegd. Het is daarna getransporteerd naar het schouwlokaal in het Wilhelminagasthuis. De gerechtelijke schouwing houdt verband met het vermoeden, dat hier misdaad in ‘t spel is, aldus het Hbld.

   Dirk van Leeuwen was het, die eenige dagen geleden aan de Amsterdamsche Handelsbank een kwitantie van f 760 aanbood, hem ook uitbetaald, die later bleek valsch te zijn. Op de kwitantie stond, in India-rubberstempelopdruk „Betaalbaar gesteld bij de Amsterdamsche Handelsbank”, dan geschreven met onleesbare hand „Mei 1919″, en daaronder een niet te ontcijferen handteekening. Het onderzoek naar dit geval bracht aan het licht, dat Dirk van Leeuwen de kwitantie had aangeboden op verzoek van twee heeren.

   De politie was reeds bekend met het feit, dat iemand bij de Amsterdamsche Handelsbank een valsche kwitantie had gepresenteerd en dat de stempel die daarvoor gebruikt was, bij een stempelsnijder in de Amstelstraat was besteld. Zoo kon op 17 Mei een 19-jarige kantoorbediende gearresteerd worden. Andere aanwijzingen waren zeer bezwarend voor bovengenoemden Willem Visser, een behanger, die tot dusverre achter de schermen was gebleven. Onder die aanwijzingen viel ook een verklaring van den ex-kantoorbediende, die eenige dagen na zijn arrestatie bekende, op aandringen van Visser, het knaapje Van Leeuwen aangezet te hebben het geld aan de bank te innen.

Rechercheur Heertje Klein die Willem Visser arresteerde en verklaarde dat hij nog nooit zo’n liederlijk en gemeen karakter ontmoet had.

   Visser, die met de moeder van den ex-kantoorbediende zou trouwen, schijnt een zeer sterken invloed op zijn toekomstigen zoon te hebben gehad. In dit proces was telkenmale die invloed merkbaar.   Nadat het geld was geïnd, moet het knaapje Van Leeuwen in een roeibootje meegelokt zijn naar het Oostzanergat en daar is het vermoord.

 
De mede-verdachte Dirk Snijder die al bekend heeft, de linkerpols geboeid, door rechercheurs naar de plaats der misdaad geleid, wijst naar de plek des onheils.

   De commissaris van politie in de 1e sectie bericht, dat op 16 Mei 1919 in een doodloopend water, uitkomende op het Oostzaanderkanaal achter het oude Entos-terrein, het lijk is gevonden van Dirk van Leeuwen, 13 jaar, gewoond hebbende Vrolikstraat 445, die sedert Zaterdag 10 Mei  j.l. werd vermist. Vermoed wordt, dat hij op dien dag tusschen 3 en 5 uur te water is geraakt en waarschijnlijk moet hier aan misdrijf worden gedacht.
   Het is daarom van belang te weten of op Zaterdag 10 Mei 1919 tusschen 3 en 5 uur nam. de jongen in gezelschap van anderen is gezien ‘t zij op het land ‘t zij in een bootje.
   De jongen was lichtblond en gekleed met blauw kamgaren colbertjasje met 2 rijen knoopen, twee buitenzijzakken en één buitenborstzakje, alle drie met kleppen, welke met een knoop gesloten werden. In den rug was een vaste band. Het jasje werd gesloten gedragen. Voorts droeg de jongen een korte blauwe broek, zwarte kousen, hooge schoenen, sportpet, dubbele gummi boord met gebreid dasje.
   De jongen had op dien dag omstreeks half elf uur een kwitantie geïnd, naar hij later aan kameraden mededeelde, voor twee heeren, die hem uitnoodigden te 3 uur op den Dam te komen om een ander kantoor te gaan zien — waar hij een goede betrekking zou krijgen.

   De getuigenissen van verscheidene personen tijdens de behandeling van deze zaak waren vooral buitengewoon bezwarend voor Visser. In dien tijd heetten de „verdachten” nog „beklaagden” en deze beide beklaagden gaven elkaar de schuld. Eenige getuigen hadden drie lieden in het bootje gezien. Visser, diens vriend den ex-kantoorbediende en het knaapje dat even later zoo gruwelijk aan zijn eind zou komen.

Duikers vinden boord en das van het knaapje.

Zooals wij reeds berichtten, werd door den heer O. J. van Ledden Hulsebosch zeer veel waarde gehecht aan het terugvinden van de boord en de das van het jeugdige slachtoffer van den moord in het Oostzanergat. Daartoe gemachtigd door de regeering, heeft de heer Van Ledden Hulsebosch gisteren onder zijn leiding naar deze voorwerpen laten duiken door de firma Engelhard en Zonen te Velseroord. Aangezien het water daar ter plaatse zeer donker is, was op de politieboot, waarop de- duikertoestellen waren geplaatst, ook een batterij voor elektrische stroomlevering opgesteld. Daardoor was het mogelijk de duikers bij nazoeken van den bodem gebruik te doen maken eenige sterke elektrische booglampen.
   De politiescheikundige liet het doodloopende zijkanaal systematisch afzoeken. Daartoe was van den eenen oever naar den anderen een steeds te verplaatsen touw gespannen, waarlangs het onderzoek moest geschieden.    Nadat eerst de oudste zoon van den heer Engelhart drie uur ouder water was geweest, ging na een korte pauze de jongste zoon het trapje af. Ook hij bleef drie volle uren zoeken.
   Al den tijd stond de stichter der firma, de bijna 70-jarige N. Engelhart, op de politieboot, waar hij de toestellen, die den man onder water van versche lucht voorzien, gediende.    Toen ook de jongste zoon na drie uur zonder resultaat boven kwam, besloot de oude heer Engelhart zelf nog eens in het duikerspak te gaan. Na een half uur werden op de boot een enige rukken aan het touw gevoeld, toen de oude heer boven water kwam, hield hij in zijn triomfantelijk uitgestrekte hand het boordje en de das van Dirk van Leeuwen.

De nestor van de duikers , de zeventig jarige heer Engelhart krijgt de helm opgezet, terwijl hij zijn duikerspak al aan heeft, om af te zinken in het Oostzanergat in opdracht van de politie. Zijn twee zonen helpen daarmee

   De heer Van Ledden Hulschebosch konstateerde, zooals hij verwacht had, aan den gummieboord een breuk ter plaatse waar de moordenaar het knaapje heeft vastgegrepen toen hij hem het hoofd onder water hield.
 
Bekende Amsterdamse zwemmers duiken naar enkele nog vermiste kledingstukken van het slachtoffer

Het bewijsmateriaal stapelt zich op.

Men herinnert zich dat de kantoorbediende Snijders aanvankelijk hardnekkig zijn onschuld, zowel wat de oplichting als wat den moord betrof, bleef volhouden. Maar terwijl de arrestant In zijn cel zat en probeerde de draad van zijn leugenverhaal tot het volgend verhoor vast te houden, deed de recherche haar werk en onthulde het eene na het andere al datgene, wat door den verdachte getracht word in ‘t duister zijner, naar hij meende, alleen-wetenschap te houden. Totdat hij vast was geloopen en in tranen uitbarstende zeide alles te zullen zeggen. Wat hij ook heeft gedaan.

De verdachte Willem Visser zwaar geboeid (links), schertste op de meest cynische wijze over de misdaad

Precies zoo zal het ook gaan met Visser, het individu, waarvan thans onwrikbaar vast staat dat hij Dirk van Leeuwen om het leven heeft gebracht. Nog steeds houdt hij vol bet misdrijf niet te hebben gepleegd en in dit verband ook en vooral, dat bij op den bewusten Zaterdagmiddag niet heelt geroeid. De belangrijke onthulling echter door den Haarlemschen tramkondukteur gedaan, gevoegd bij de verklaringen van zijn medeplichtige Snijders, zullen ook dit beestmensch steeds meer in het nauw drijven. En intussen zijn nieuwe bezwarende getuigen opgestaan en zijn meerdere bijzonderheden bekend geworden, het bewijsmateriaal voor Visser’s schuld stapelt zich al hooger op en het is zoo overstelpend en zóó verpletterend, dat als het hem straks door den politie-kommissarls wordt voorgelegd het schier onmogelijk is dat hij zijn misdaad blijft ontkennen. In ieder geval zal dat hem voor de rechtbank niet weer kunnen baten. Gistermiddag, te laat om er toen nog in ons blad melding van te maken, hebben zich aan de St. Pietershal twee meisjes van omstreeks 12-jarigen leeftijd aangemeld. Zij verklaarden Visser met Dirk van Leeuwen te hebben zien loopen. De man, zoo vertelden zij, had voor een der oogen een zwarten lap en onder dat lapje staken stukjes watten uit. Zij hebben dien man — verklaarden de kinderen — nog nageroepen en uitgescholden. Zij liepen hem een eind na en zagen dat hij met het knaapje in een roeiboot stapte, waarin reeds een andere “meneer” zat. Voorts heelt zich aangemeld de vrouw die Snijders aangeroepen heeft, om den hoepel van haar zoontje uit het water te halen. Zij allen hebben de arrestanten na konfrontatie positief herkend.

De achterkant van het Paleis van Justitie in de Lange Leidschedwarsstraat, waar de ingang van de publieke-tribune is te Amsterdam. De aankomst van de celwagen of boevenwagen, waarin de beide beklaagden Willem Visser en Dirk Snijder van het Huis van Bewaring naar de zitting vervoerd worden, lokte een hevig gesis en gejoel uit.

Het verweer van Visser kwam hierop neer, dat hij beweerde vóór het drama uit het bootje gestapt te zijn. Het geld zou hij van den ex-kantoorbediende in bewaring hebben gekregen en dit heeft hij later gebruikt. Daar lijnrecht tegenover stond de verklaring van den ex-kantoorbediende, die in de moordzaak als getuige optrad, dat toen hij het touw van de boot, die aan den oever van het Oostzanergat lag, vasthield, Visser den knaap met het hoofd onder water had geduwd. 

Een politiehond in aktie.

Door Snijders was verklaard dat Visser, toen hij den knaap het hoofd onder water duwde, boven op den jongen heeft gelegen, daar deze hevig tegenspartelde.

Het verhoor van mede-verdachte Dirk Snijder, achter het hekje tegenover de president van de rechtbank te Amsterdam

De politie-scheikundlge. de heer Van Ledden Hulsebosch oordeelde nu aldus: Als Visser op het knaapje heeft gelegen, is er lucht van diens kleertjes aan de kleeren van Visser gekomen. Dit kan worden vastgesteld door een politiehond en is van groot belang voor het geval Visser blijft ontkennen den moord te hebben gepleegd. De heer Van Ledden Hulsebosch liet nu de kleertjes van Dirk van Leeuwen komen. In het koetshuis van het hoofdbureau werd het kolbertje van Visser tussen een groot aantal andere colberts van rechercheurs en arrestanten gelegd.

De moord op Dirk van Leeuwen in het Oostzanergat. De achterkant van het Paleis van Justitie in de Lange Leidschedwarsstraat, waar de ingang van de publieke-tribune is te Amsterdam. In het middaguur, moest er zelfs bereden politie aan te pas komen, om de orde te handhaven

Op 13 Nov. deed de rechtbank uitspraak. De ex-kantoorbediende wien o. a. valschheid in geschrifte was ten laste gelegd, werd deswege veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf. De eisch geweest acht maanden met aftrek van preventieve hechtenis. Als verdediger was opgetreden mr. J. de Vrieze.
   Willem Visser werd schuldig verklaard aan moord en veroordeeld tot 20 jaar. De eisch was levenslang geweest. Vissers verdediger was mr. L. S. G. de Hartog.

Van dit vonnis kwam Visser in hooger beroep. Het Hof deed op 14 April van het volgend jaar uitspraak en veroordeel de beklaagde terzake moord, conform den eisch tot 20 jaar gevangenisstraf.
   Op 28 Juni verwierp de Hooge Raad het cassatieberoep en daarna werd van deze geruchtmakende zaak niets meer in het openbaar vernomen.
   Van de hoofdpersonen zijn de rechtercommissaris Van Enthoven en de brigadier rechercheur Heertje Klein, overleden. Commissaris Heeroma heeft sinds eenige jaren den politiedienst verlaten.

Zeker niet ongebruikelijk voor deze jaren was er al snel een lied in omloop waar in kleuren en geuren van de moord werd verhaald.

Bovenstaande reconstructie volgt grotendeels de verslaggeving uit de periode 1919 tot 1937. Een “andere” tijd, maar in vele opzichten toch ook weer niet zo heel anders als het heden waar verslaggeving rond misdadigers of vermeende criminelen ook vaak leidt tot veroordeling zonder rechtspraak. De pers gaat ver en soms te ver of niet ver genoeg al naar gelang de persoonlijke of publieke opinie.
De betrokkenheid van Oostzaan was in dit geheel beperkt tot de locatie Oostzanergat, toen nog op het grondgebied van Oostzaan, nu reeds heel lang Amsterdam-Noord. Oostzaners hadden part noch deel aan deze affaire, slechts een toevallige of geïnteresseerde passant uit Oostzaan zou wellicht op een foto kunnen voorkomen. Toch vinden we deze misdaad voor altijd terug als “Moord en doodslag in Oostzaan”.

samenstelling en reconstructie Joop Giesendanner
© Stichting Oudheidkamer Oostzaan

bronnen:
<Het volk: dagblad voor de arbeiderspartij 4-05-1919, Dag >
<Het Centrum Datum, editie: 21-05-1919, Dag>
<Het volk: dagblad voor de arbeiderspartij 24-05-1919, Dag>
<De Sumatra post Datum, editie: 02-07-1919, Dag >
< Het volk : dagblad voor de arbeiderspartij Datum, editie: 13-11-1919, Dag>
<Het Vaderland: staat- en letterkundig nieuwsblad Datum, editie: 14-04-1920>
< De Sumatra post Datum, editie: 30-11-1932, Dag>
<Straatliederen van het Meertens Instituut , de Koninklijke Bibliotheek>
<Het nieuws van den dag voor Nederlandsch-Indië Datum, editie: 13-03-1937, Dag>

]]>